Vandaag zou jazzsaxofonist John Coltrane 100 jaar zijn geworden. Je hoort het voorbehoud, John heeft dat bij lange na niet gehaald, want in 1967 is hij overleden aan leverkanker. Twee maanden voor zijn 41e verjaardag.
Nog altijd wordt de beste man geroemd en naar mijn idee is dat terecht. Hier en hier een aantal grotere autoriteiten die nog eens uitleggen waarom dat ook alweer zo is. Ik heb een voor mijn doen korte Spotify lijst gemaakt,100 minuten John Coltrane introductiecursus.
Als je overigens een langere Spotify lijst met John Coltrane wilt, die heb ik ook en staat hier.
Nog veel meer info over John Coltrane staat uiteraard op wiki.
Helaas heb ik John Coltrane nooit live kunnen zien (hij overleden 1967, ik geboren 1971, in deze drie dimensies werkt dat niet). Maar ik heb gelukkig wel optredens gezien van twee van zijn voormalige begeleiders, McCoy Tyner (piano) op North Sea Jazz 1996 en Pharoah Sanders (tenorsax) in het Bimhuis 2008. Vooral die laatste speelt dan nogal wat Coltrane hits.
Ik ben vooral gecharmeerd van John’s vroege werk, de latere spirituele freejazz exercities waarbij hij gerust drie kwartier kan improviseren in één nummer met schier oneindige sheets of sound, die spreken mij wat minder aan.
Naar verluidt geeft Miles Davis hem lang geleden de gouden tip om zijn solo's wat in te korten: You could just take the horn out of your mouth... Of die anekdote echt gebeurd is, dat weet niemand. Maar het blijft een mooi verhaal.
Ga ervan genieten 🎷