En zo is de zomer alweer bijna voorbij.
Ik zit de laatste weken even in een soort tijdmachine waarin mijn eigen vrienden- en kennissenkring een belangrijke rol speelt.
Het begint met mijn neef Mik. Die is momenteel op interrail reis. Datzelfde heb ik dik 30 jaar geleden ook eens gedaan, toen als uiteindelijk eenmalig avontuur met mijn vriend Sjors.
Ik leer Sjors kennen als ik in 1989 naar de MEAO Leiden ga na een mislukt 5 VWO jaar. In de klas zitten voormalige middelbare schoolgenoten als Ed Tromp en Jaco Putker. Al snel ontdekken we een gezamenlijke liefde voor muziek en willen samen een band oprichten. Ondergetekende op drums, Ed op gitaar en zang en Jaco - hoe kan het anders met zo'n naam - op bas. Ed zit dan qua smaak in de hoek ZZ Top, The Police en AC/DC, Jaco zit dan meer in de hoek Funkadelic, Frank Zappa en Prince. Ik pas er met mijn muzieksmaak wonderwel precies tussen. Maar de band komt in elk geval nooit van de grond. Als we de MEAO verlaten hebben, verwatert het contact, eerst met Ed, later ook met Jaco.
In diezelfde klas zit Sjors die tijdens mijn spreekbeurt over "de groeiende rol van de oude knar in de popmuziek" (typisch MEAO onderwerp) met goede inhoudelijke vragen komt. Ah, een andere muzieknerd. Begin van een vriendschap.
We komen vaak bij elkaar over de vloer en op een goed moment ontstaat het plan om een demo radioprogramma te maken in mijn tot studio omgebouwde zolderkamer en die te sturen naar Bram van Splunteren, dan vooral bekend van VPRO programma's als Onrust. Nooit wat op terug gehoord.
In 1991 ga ik met Ed en mijn zus Linda naar Pinkpop. Daar kom ik Sjors tegen met zijn vriendenclub, met daarin onder andere Alfred, Alex en Tom. Sjors en Alfred kennen elkaar al sinds lagere school. Alfred en Alex zitten samen op school waarvan me de naam even is ontschoten. En Alex en Tom kennen elkaar al ongeveer hun hele leven.
In 1992 bezoeken we met die hele club Rock Torhout. Sjors neemt Arjen Grolleman, Roel en Bert mee. Het wordt een wat onstuimig feestje dat qua verhalen elk jaar erna alleen maar legendarischer wordt.
Na Torhout 1992 vertrekken Sjors en ondergetekende op interrail vakantie naar Portugal. We zijn eerst 4 dagen in Parijs inclusief bezoek aan het graf van Jim Morrison op Père-Lachaise. Vervolgens door naar stadscamping Biarritz, in Frans Baskenland, waar binnen 2 uur tijd al mijn geld en reispapieren zijn gestolen. Terug naar Bordeaux om een tijdelijk paspoort aan te vragen bij het Nederlands consulaat. En een hoop andere geregel en gedoe. Rest van de treinreis heb ik afgelegd met losse vervoerbewijzen, want de interrailkaart zit ook bij het gestolen goed.
Eindbestemming is de uiterste zuidwest punt van Europa, Sagres in Portugal. Het urenlang in treinen hangen doet wonderen voor meligheid en zo zijn de typetjes Toos en Toos ontstaan. Losjes gebaseerd op de Dik Voormekaar Show natuurlijk. Het begint steevast met "Toos meid,..." waarna een meestal hilarisch verhaal volgt waarin sherry drinken, een grote liefde voor Herman Emmink en/of Koos Alberts en allerlei andere gekkigheid steevast een plekje vinden.
Ik heb ook een Odyssee reisgids Portugal mee, maar we gebruiken die als gids waar we vooral niet heen willen. Bartho en Leo zijn wat dat betreft een prima baken. De reisgidsen bestaan nog steeds, nu dan ook nog digitaal. Maar eerlijk gezegd, de interesse is dan vooral stranden, eet- en drinktenten, plekken waar je sigaretten kunt kopen en maar bar weinig culturele landmarks.
Een ander belangrijk (en nogal zwaar) item onderweg is de radiocassetterecorder. En de 20 cassettebandjes die ik heb meegenomen, gewikkeld in mijn slaapzak. Eerste levensbehoeften die gek genoeg dan weer niet zijn gestolen.
Alex en Alfred gaan ook samen op vakantie en later zelfs met zijn tweeën wonen in één flat. Bij de entree staat hun geuzennaam op het bordje naast de bel: Van Duin en Van Dusschoten. U ziet wellicht een terugkerend thema.
Het jaar erna gaan Sjors en ik weer op vakantie naar Portugal, dit keer met de auto. Jaap, de vader van Sjors, is kort voor ons vertrek overleden. Dus we reizen met een wat aangepast plan. We nemen Nel, de moeder van Sjors, ook mee op het eerste en het laatste deel van de reis. Zij gaat naar Saint-Jean de Luz, wederom in Frans Baskenland (en geboorteplaats van Maurice Ravel, die van de Bolero). Sjors en ik reizen na die tussenstop door naar Portugal. Onderweg wederom de nodige teepjes mee.
Weer een jaar later gaan Sjors en ik nog een keer op reis, alleen komen we dan niet verder dan Bidart in, je raadt het al, Frans Baskenland.
Dan volgt een aantal jaar zonder gezamenlijke vakanties, maar Sjors en ik maken intussen wel samen radioprogramma's bij de Leidse lokale omroep. Eerst bij de inmiddels gelegaliseerde piratenzender Freewave, later bij Holland Centraal, de directe opvolger ervan. Toos en Toos komen soms nog weleens aanwaaien tijdens onze uitzendingen.
In de zomer van 2000 doen we het nog eens dunnetjes over met wederom een reis met veel muziek, drank (met name port) en Portugese SG sigaretten, dit keer naar Odeceixe in Portugal. Als we dan langs Bidart rijden, zeikt het daar van de regen en is de buitentemperatuur 14 graden, snel door dus. In later jaren zal ik nog vaak naar Bidart en omgeving op vakantie gaan, maar dat is weer een heel ander verhaal.
Met Alfred speel ik intussen in diverse bandjes, hij op gitaar, ik op drums. Dat contact verwatert nadat hij zijn vrouw Maaike leert kennen bij de voorbereidingen voor een musical waarbij Alfred en ik in de band spelen. Niet op een heel amicale manier komt de vriendschap zo aan een voorlopig eind.
Met Alex, Tom, Roel en Bert en nog een stel andere vrienden bezoek ik nog altijd met enige regelmaat concerten, festivals. En we spelen met een regelmatige onregelmaat bij een van de vrienden thuis een zelf samengestelde popquiz, later omgevormd tot pubquiz, zodat ook andere onderwerpen dan alleen muziek aan de orde komen.
Een paar weken geleden krijg ik bericht dat Nel na een kort ziekbed is overleden. 92 zomers jong. Op de uitvaart wordt uitgebreid stilgestaan bij de vele vakanties. Er zijn blijkbaar meer foto’s van Nel en familie op vakantie dan thuis. Dat is wel een familietrekje, Sjors/Toos is voor zijn werk vaak op pad in al dan niet ver buitenland en moet elk jaar toch zeker wel één keer naar zijn nieuwe geliefde vakantieland Mexico… Wellicht komt die inspiratie daarvoor nog bij de Zangeres zonder naam vandaan. Toos meid, je weet maar niet...
Alfred is ook aanwezig bij de uitvaart van Nel. Na afloop spreek ik hem, voor het eerst in dik 25 jaar. Blijken we uiteindelijk toch meer gemeen te hebben dan we lang hebben willen toegeven. Alfred is inmiddels kinesioloog geworden, ik heb een (momenteel niet erg actieve) praktijk als shiatsu en sensitherapeut. Sjors is lange tijd vaste klant van mijn dan net opgestarte praktijk. Rond corona komt een beetje de klad erin.
Sjors maakt naast zijn werk nog altijd radio, tegenwoordig bij Sleutelstad, ook weer in Leiden. Afgelopen jaar presenteert hij met twee collega's de Zonnige 50. Voor de nieuwe editie van die lijst kun je nu nog stemmen. De uitzending ervan staat gepland op 6 september.
Ik heb daarentegen maar eens een Spotify lijstje gemaakt met een selectie van de hits die we onderweg tijdens onze gezamenlijke vakanties hebben gehoord, vanaf cassette of gewoon uit de radio. 92 stuks, precies zo oud als Nel is geworden. Ik vermoed alleen dat er weinig overlap is met de Zonnige 50 van Sleutelstad, laat dat vooral de pret niet drukken.
Deze zomer is dan wel almost gone, maar laten we er nog even van genieten. RIP Nel