Home

Details

Geschreven door: Bert

Categorie: Uncategorised

Gepubliceerd: 05 september 2026

Hits: 122

Aanstaande vrijdag is het 11 september, precies 25 jaar na de aanslagen op New York. Ik ga vrijdagavond naar Defunkt in het Paard in Den Haag. De samenloop met het jubileum van die aanslagen zal Defunkt frontman Joseph (Joe voor vrienden) Bowie ongetwijfeld niet ontgaan.

Want Joe is weliswaar geboren in Saint Louis, Missouri en woont inmiddels al dik 20 jaar in Gorinchem, Zuid Holland. Toch blijft hij voor altijd verbonden aan de stad New York waar hij zijn band Defunkt in 1978 heeft opgericht. Met die band pleegt Joe ook gerichte aanslagen, alleen dan met muziek die als doel heeft de muren tussen de gevestigde muziekbastions als funk, punk en jazz omver te blazen.

Joe is de jongste telg uit de zeer muzikale familie Bowie. Zijn broers zijn Lester (trompet, frontman van Art Ensemble of Chicago) en Byron (saxofoon). Byron speelt vaak mee op Defunkt platen en is in de beginperiode degene die de arrangementen maakt. Joe leert piano en conga’s spelen en kiest uiteindelijk trombone als zijn instrument. Een beetje uit nood geboren, zo kan hij met zijn broers optreden als volledige blazerssectie.

Op jonge leeftijd speelt Joe al in de bands van bluesmusici Albert King en Little Milton. In zijn jonge jaren speelt hij ook bij groepen als Black Artists Group en Human Arts Ensemble. Defunkt ontstaat als Joe door no wave-saxofonist James Chance wordt gevraagd hem te helpen met een nieuwe band samen te stellen. Defunkt maakt een paar explosieve albums en heeft al snel een geweldige live reputatie. Hier een voorbeeld van een optreden uit 1981.

Joe kampt in de jaren 80 met drugsproblemen, de band is daardoor enkele jaren niet actief. Tijdens het afkicken ontdekt Joe het boeddhisme. Rond 1986 is hij weer terug en hij maakt in 1988 met een nieuwe Defunkt bezetting het album In America. Rond die tijd ontdek ik Defunkt nadat ik over de band heb gelezen in een Jimi Hendrix bijbel. Bij de Wassenaarse bieb leen ik de cd Live at the Knitting Factory (die tent is zeg maar het Bimhuis van New York, een bolwerk waar ze niet terugschrikken voor een flinke portie piepknor jazz). Een daverend optreden dat inmiddels op Spotify staat onder de titel Hot, Raw & Nasty.

Kort erna verschijnt het album Crisis, waarop wellicht het meest bekende Defunkt nummer in Nederland staat, You Don’t Know. Het intro van dat nummer is namelijk jarenlang te horen als tune van het TV programma Pauw & Witteman. Joe komt het op een gegeven moment in de studio uitvoeren met de Nederlandse band Monsieur Dubois. Paul Witteman zit er wat getergd glimlachend naar te kijken. Duidelijk niet zijn ding.

In 1994 zie ik Defunkt voor het eerst live op North Sea Jazz. In een bloedhete Paulus Potterzaal. Het zaalgeluid staat loeihard, maar daar merk je niks van als je vlak voor Joe Bowie's neus staat, zoals wij. Het is het begin van een hele serie optredens waarbij ik Joe en/of Defunkt in allerlei verschillende bezettingen zie spelen.

In 2009 volg ik een Kosen Rufu workshop bij Joe en besluit dan om bij hem een djembé te kopen. Jimi heb ik die djembé genoemd, naar onze gezamenlijke grootste muziekheld Jimi Hendrix. Evy heeft ook al paar keer op Jimi gespeeld, zelfs met drumstokken.

Een selectie van alle beschikbare Defunkt albums en de meest in het oog springende samenwerkingen van Joe met andere artiesten heb ik in dit Spotify lijstje gepropt. De band Defunkt heeft twee artiestenprofielen, dan heb je ook nog Defunkt Special Edition, Defunkt Big Band, Defunkt Millennium en Joe zelf staat als Joseph Bowie, Joe Bowie of Mr Defunkt op Spotify, het is dus even puzzelen geweest om alles een beetje netjes bij elkaar te zoeken.

Joe heeft eind 2025 Defunkt nieuw leven ingeblazen, nu met een bezetting met alleen maar Nederlandse muzikanten. Zoals hij zelf zegt, eindelijk heb ik er een paar gevonden die net zo gek zijn als ik. Naast Joe bestaat Defunkt nu uit turntablist Kypski (C-mon & Kypski), gitarist Twan van Gerven (Beef!), bassist Wladimir Geels (Rowwen Hèze) en drummer Greg Smith (Mendoza Dance Party, Michelle David).

Ga ervan genieten en weet dat Defunkt live de beste ervaring is, dus hup, vrijdag op naar het Paard.

Details

Geschreven door: Bert

Categorie: Uncategorised

Gepubliceerd: 02 september 2026

Hits: 94

Afgelopen zaterdag ben ik voor de derde keer dit jaar naar een optreden van Fatal Flowers geweest. Dit keer samen met mijn zus Linda, mijn neef Tim en buurvrouw Renée. Volledig doorweekt, want show in openluchttheater. Toch wederom een fijn optreden.

Waarna ik vervolgens  de volgende dag hoor: ik mag van mezelf maar 3 bands per jaar zien die 35 jaar geleden op hun top waren.

Nou, dat is bij mij in elk geval nooit een belemmering geweest. Als ik kijk naar de concertagenda van dit jaar, dan is die vooral gevuld met optredens van muzikanten en bands uit die bovengenoemde categorie. Three Degrees, 3x Fatal Flowers, Robert Cray, Livin' Blues, Bintangs en nog te gaan Defunkt, Joe Jackson en een kerstshow met Jim Bakkum. Natuurlijk komt er weleens een jonger bandje tussendoor, Iron Jinn, Temple Fang, Little Barrie, om er een paar te noemen.

Maar goed...

Dus ook na alle overlijdensberichten van afgelopen weken, nu dan maar weer eens een mixtape lijstje op Spotify met 90 minuten muziek van de afgelopen 90 jaar. Met òòk ruimte voor artiesten die de afgelopen 90 dagen muziek hebben uitgebracht, jonger zijn dan 90 jaar en ook nog leven 😉

Ga ervan genieten.

Details

Geschreven door: Bert

Categorie: Uncategorised

Gepubliceerd: 29 augustus 2026

Hits: 94

Vorige week vrijdag ben ik met buurvrouw Renée naar de Oneindige Carcassettes Avond in KochxBos Gallery (van Esther Koch en Hans Bos) geweest.

De avond is onderdeel van het programma rondom het 30 jarig jubileum van het onafhankelijke Carcassettes label. Dat label begint in 1996 met een stel gelijkgestemde Nederlandse muzikanten die hun eigen muziek op hun eigen manier willen uitbrengen. Een heel losse samenwerkingsvorm waarbij iedereen even een tijdje platenbaas kan zijn. Er doen bekende talenten mee zoals Ellen ten Damme, Fatal Flowers en Claw Boys Claw, maar ook minder bekende talenten brengen op die ultieme DIY manier hun muziek uit: op cassettebandjes met zelf ontworpen hoesjes in zeer beperkte oplage. En zorg maar dat je er optredens mee krijgt of in elk geval meer bekendheid.

Nog wat meer info over de historie van Carcassettes staat hier en hier.

Over Robin Berlijn en Fatal Flowers heb ik al eerder een verhaaltje geschreven. En vanavond zie ik Fatal Flowers nog een keertje optreden, dat is gelijk het laatste optreden van de tournee die ze afgelopen maanden hebben ondernomen.

De Carcassettes avond wordt gepresenteerd door Robin en door Hans Bos, een van de eigenaren van de galerie en initiatiefnemer achter het hele Carcassettes concept. Hans speelt eind jaren 80 gitaar in The Rhinocaps, die nemen een EP op die helaas niet op Spotify staat, maar wel hier op Soundcloud. Daarna is hij begin jaren 90 zanger, gitarist en songwriter van de fijne band The Soft Parade. Twee albums uitgebracht (Puur en Get Well Soon), allebei geproduceerd door Dave Stewart van Eurythmics. Dat eerste Soft Parade album staat hier nog altijd in de platenkast, ik zet het maar weer eens op en kijk gelijk door de tracklist. Hee, Evy Waters en wij hebben onze dochter Evy genoemd... PUUR toeval natuurlijk.

The Soft Parade tourt samen met Dave's band Spiritual Cowboys, maar ook met andere bands als The Godfathers en Shakespears Sister. Ineens verdwijnt de band van het podium. Bij Carcassettes maakt Hans muziek onder de naam Speaker. Die muziek verschijnt als deel 3 en deel 19 in de serie. Daarna start Hans zijn huidige band MonthruSun, met daarin ook weer veel bekende namen als je de Carcassettes eens beter bestudeert. Ik heb al die muziek maar eens op chronologische volgorde in een Spotify lijstje gezet. Op de Soundcloud pagina van Hans Bos vind je eventueel nog wat andere nummers en demo's. En hier nog een leuk interview met hem.

Bij het hele Carcassettes verhaal lijkt het sowieso weer alsof ik in die vorige week al genoemde tijdsmachine zit. Zelf eigen geschreven muziek opnemen op een 4 sporen cassetterecorder, dat heb ik ook een hele tijd gedaan. In 1996 trekt mijn vriend en bandgenoot Alfred voor een stage van een paar maanden naar Bremen. In die tijd vind ik Elsbeth, een gitariste/zangeres die ook nog haar eigen muziek schrijft, via een advertentie bij onze oefenruimte The Box in Katwijk.

Eerst speel ik samen met Elsbeth, dan komt Alfred erbij en spelen we met z'n drietjes een tijd lang onder de bandnaam Bended Knee. Vrijwel alleen maar eigen materiaal. Als we al een cover spelen, dan meestal van favoriete artiesten van Elsbeth, zoals Throwing Muses of Concrete Blonde.

Met Alfred speel ik nog in een bluesband (alleen maar covers). De bassist van die bluesband heet Bert en hetzelfde geldt voor de eigenaar van The Box. Op een gegeven moment spelen we met deze mannen erbij ook nog een keertje samen, 3x Bert in 1 band. Mijn vriend Maurice noemt ons daarom The ElsBert Blues Band, goed gevonden, al spelen we nog steeds de nummers van Elsbeth en die hebben maar weinig met blues te maken.

Uiteindelijk gaan Elsbeth en ik als duo verder. The White Stripes avant la lettre. Nou ja, in onze fantasie in elk geval.

En we blijven maar schrijven, schrappen, opnemen en bewerken en het komt daardoor nooit echt van de grond. Er is zelfs sprake van een aantal "lost tapes" uit de trio periode met Alfred. Elsbeth kent iemand die graag opnames maakt, ook weer op cassettebandjes, maar wel met iets betere apparatuur dan wij gewend zijn. Dus die man komt met alle apparatuur naar onze oefenruimte en dapper spelen we daar ons materiaal in. Elsbeth hoort kort erna nog wel een ruwe versie van die opnames terug, maar vervolgens vertrekt die knakker met de noorderzon. Nooit meer wat van gezien of gehoord. 

Misschien zijn we intussen wel wereldberoemd op een plek waarvan we het bestaan niet eens vermoeden. Of, iets realistischer, zijn die tapes allang weggegooid om nooit meer te worden teruggevonden. Het is even niet anders. Ik heb onze zelfgemaakte cassette opnames ook allang niet meer, maar in de archieven vind ik nog wel een stel zelf gebrande CD's met opnames die Elsbeth en ik ooit hebben gemaakt en opgenomen op mijn toenmalige stoommachine van een computer.

Want op een gegeven moment zijn we dus wel van 4 sporen cassetterecorder overgestapt naar opnemen op de computer. Met als groot verschil dus dat we onze muziek nooit zelf hebben uitgebracht of ermee hebben opgetreden als band. Elsbeth en ik hebben in 2003 onder de naam Beesje onze grootste "hits" uit de jaren ervoor nog een keertje opnieuw opgenomen. Het klinkt - uiteraard - legendarisch.

Maar mijn harde schijf met daarop de meersporen opnames en de complete cover art van die 2003 sessies is jaren terug al een keer gecrasht. Ik heb gelukkig nog wel een werkende CD gevonden met al die nummers in hun uiteindelijke versie. En nog een demo van een nummer live opgenomen in The Box. Dus ik ga die maar eens opnieuw digitaliseren en iets meer toekomstbestendig opslaan ergens.

Afgelopen week nog even op zoek gegaan naar ander analoog historisch materieel, maar dat levert nog niet veel op. Nou ja, het levert wel veel ouderwets gezellig Whatsapp verkeer op met Elsbeth. En mogelijk komt daar nog wel wat ouder werk te voorschijn, veel ervan is tenslotte op de zolderkamer bij Elsbeth thuis opgenomen. De ultieme schat zou zijn als blijkt dat ook nog onze 4 sporen Tascam cassetterecorder daar ergens onder een dikke laag stof ligt met de bandjes ernaast. Maar dat kan dus wishful thinking zijn...   

Grappig genoeg past de muziek die we toen maakten eigenlijk prima in die serie Carcassettes. Alleen wisten wij destijds nauwelijks van het bestaan van die groep gelijkgestemde zielen. Qua werkwijze en manier van opnemen hadden we er zo tussen gepast.

Anyway, van Carcassettes is het hele archief met opnames inmiddels wel gedigitaliseerd en zelfs opgenomen in de muziekcollectie van het Allard Pierson en daarmee dus officieel Nederlands cultureel erfgoed geworden. In dit Spotify lijstje muziek van de wel uitgebrachte Carcassettes. Van de oorspronkelijke serie van 40 cassettes zijn er op dit moment van schrijven al 34 beschikbaar op Spotify. Van elk deel heb ik 1 nummer in het lijstje gezet. Het wisselt nogal qua muziekstijlen, maar dat houdt het dan ook wel weer lekker gevarieerd.

Ga ervan genieten en als je vanavond nog kan, ga dan nog even snel naar Fatal Flowers, wie weet hoe lang het weer duurt voordat we weer wat van die mannen horen of zien...