Home

Details

Geschreven door: Bert

Categorie: Uncategorised

Gepubliceerd: 29 augustus 2026

Hits: 28

Vorige week vrijdag ben ik met buurvrouw Renée naar de Oneindige Carcassettes Avond in KochxBos Gallery (van Esther Koch en Hans Bos) geweest.

De avond is onderdeel van het programma rondom het 30 jarig jubileum van het onafhankelijke Carcassettes label. Dat label begint in 1996 met een stel gelijkgestemde Nederlandse muzikanten die hun eigen muziek op hun eigen manier willen uitbrengen. Een heel losse samenwerkingsvorm waarbij iedereen even een tijdje platenbaas kan zijn. Er doen bekende talenten mee zoals Ellen ten Damme, Fatal Flowers en Claw Boys Claw, maar ook minder bekende talenten brengen op die ultieme DIY manier hun muziek uit: op cassettebandjes met zelf ontworpen hoesjes in zeer beperkte oplage. En zorg maar dat je er optredens mee krijgt of in elk geval meer bekendheid.

Nog wat meer info over de historie van Carcassettes staat hier en hier.

Over Robin Berlijn en Fatal Flowers heb ik al eerder een verhaaltje geschreven. En vanavond zie ik Fatal Flowers nog een keertje optreden, dat is gelijk het laatste optreden van de tournee die ze afgelopen maanden hebben ondernomen.

De Carcassettes avond wordt gepresenteerd door Robin en door Hans Bos, een van de eigenaren van de galerie en initiatiefnemer achter het hele Carcassettes concept. Hans speelt eind jaren 80 gitaar in The Rhinocaps, die nemen een EP op die helaas niet op Spotify staat, maar wel hier op Soundcloud. Daarna is hij begin jaren 90 zanger, gitarist en songwriter van de fijne band The Soft Parade. Twee albums uitgebracht (Puur en Get Well Soon), allebei geproduceerd door Dave Stewart van Eurythmics. Dat eerste Soft Parade album staat hier nog altijd in de platenkast, ik zet het maar weer eens op en kijk gelijk door de tracklist. Hee, Evy Waters en wij hebben onze dochter Evy genoemd... PUUR toeval natuurlijk.

The Soft Parade tourt samen met Dave's band Spiritual Cowboys, maar ook met andere bands als The Godfathers en Shakespears Sister. Ineens verdwijnt de band van het podium. Bij Carcassettes maakt Hans muziek onder de naam Speaker. Die muziek verschijnt als deel 3 en deel 19 in de serie. Daarna start Hans zijn huidige band MonthruSun, met daarin ook weer veel bekende namen als je de Carcassettes eens beter bestudeert. Ik heb al die muziek maar eens op chronologische volgorde in een Spotify lijstje gezet. Op de Soundcloud pagina van Hans Bos vind je eventueel nog wat andere nummers en demo's. En hier nog een leuk interview met hem.

Bij het hele Carcassettes verhaal lijkt het sowieso weer alsof ik in die vorige week al genoemde tijdsmachine zit. Zelf eigen geschreven muziek opnemen op een 4 sporen cassetterecorder, dat heb ik ook een hele tijd gedaan. In 1996 trekt mijn vriend en bandgenoot Alfred voor een stage van een paar maanden naar Bremen. In die tijd vind ik Elsbeth, een gitariste/zangeres die ook nog haar eigen muziek schrijft, via een advertentie bij onze oefenruimte The Box in Katwijk.

Eerst speel ik samen met Elsbeth, dan komt Alfred erbij en spelen we met z'n drietjes een tijd lang onder de bandnaam Bended Knee. Vrijwel alleen maar eigen materiaal. Als we al een cover spelen, dan meestal van favoriete artiesten van Elsbeth, zoals Throwing Muses of Concrete Blonde.

Met Alfred speel ik nog in een bluesband (alleen maar covers). De bassist van die bluesband heet Bert en hetzelfde geldt voor de eigenaar van The Box. Op een gegeven moment spelen we met deze mannen erbij ook nog een keertje samen, 3x Bert in 1 band. Mijn vriend Maurice noemt ons daarom The ElsBert Blues Band, goed gevonden, al spelen we nog steeds de nummers van Elsbeth en die hebben maar weinig met blues te maken.

Uiteindelijk gaan Elsbeth en ik als duo verder. The White Stripes avant la lettre. Nou ja, in onze fantasie in elk geval.

En we blijven maar schrijven, schrappen, opnemen en bewerken en het komt daardoor nooit echt van de grond. Er is zelfs sprake van een aantal "lost tapes" uit de trio periode met Alfred. Elsbeth kent iemand die graag opnames maakt, ook weer op cassettebandjes, maar wel met iets betere apparatuur dan wij gewend zijn. Dus die man komt met alle apparatuur naar onze oefenruimte en dapper spelen we daar ons materiaal in. Elsbeth hoort kort erna nog wel een ruwe versie van die opnames terug, maar vervolgens vertrekt die knakker met de noorderzon. Nooit meer wat van gezien of gehoord. 

Misschien zijn we intussen wel wereldberoemd op een plek waarvan we het bestaan niet eens vermoeden. Of, iets realistischer, zijn die tapes allang weggegooid om nooit meer te worden teruggevonden. Het is even niet anders. Ik heb onze zelfgemaakte cassette opnames ook allang niet meer, maar in de archieven vind ik nog wel een stel zelf gebrande CD's met opnames die Elsbeth en ik ooit hebben gemaakt en opgenomen op mijn toenmalige stoommachine van een computer.

Want op een gegeven moment zijn we dus wel van 4 sporen cassetterecorder overgestapt naar opnemen op de computer. Met als groot verschil dus dat we onze muziek nooit zelf hebben uitgebracht of ermee hebben opgetreden als band. Elsbeth en ik hebben in 2003 onder de naam Beesje onze grootste "hits" uit de jaren ervoor nog een keertje opnieuw opgenomen. Het klinkt - uiteraard - legendarisch.

Maar mijn harde schijf met daarop de meersporen opnames en de complete cover art van die 2003 sessies is jaren terug al een keer gecrasht. Ik heb gelukkig nog wel een werkende CD gevonden met al die nummers in hun uiteindelijke versie. En nog een demo van een nummer live opgenomen in The Box. Dus ik ga die maar eens opnieuw digitaliseren en iets meer toekomstbestendig opslaan ergens.

Afgelopen week nog even op zoek gegaan naar ander analoog historisch materieel, maar dat levert nog niet veel op. Nou ja, het levert wel veel ouderwets gezellig Whatsapp verkeer op met Elsbeth. En mogelijk komt daar nog wel wat ouder werk te voorschijn, veel ervan is tenslotte op de zolderkamer bij Elsbeth thuis opgenomen. De ultieme schat zou zijn als blijkt dat ook nog onze 4 sporen Tascam cassetterecorder daar ergens onder een dikke laag stof ligt met de bandjes ernaast. Maar dat kan dus wishful thinking zijn...   

Grappig genoeg past de muziek die we toen maakten eigenlijk prima in die serie Carcassettes. Alleen wisten wij destijds nauwelijks van het bestaan van die groep gelijkgestemde zielen. Qua werkwijze en manier van opnemen hadden we er zo tussen gepast.

Anyway, van Carcassettes is het hele archief met opnames inmiddels wel gedigitaliseerd en zelfs opgenomen in de muziekcollectie van het Allard Pierson en daarmee dus officieel Nederlands cultureel erfgoed geworden. In dit Spotify lijstje muziek van de wel uitgebrachte Carcassettes. Van de oorspronkelijke serie van 40 cassettes zijn er op dit moment van schrijven al 34 beschikbaar op Spotify. Van elk deel heb ik 1 nummer in het lijstje gezet. Het wisselt nogal qua muziekstijlen, maar dat houdt het dan ook wel weer lekker gevarieerd.

Ga ervan genieten en als je vanavond nog kan, ga dan nog even snel naar Fatal Flowers, wie weet hoe lang het weer duurt voordat we weer wat van die mannen horen of zien...

Details

Geschreven door: Bert

Categorie: Uncategorised

Gepubliceerd: 26 augustus 2026

Hits: 34

Dinsdag is bekend gemaakt dat Dolly Parton is overleden. De Amerikaanse countryzangeres, tekstdichter, singer-songwriter en actrice is vooral bekend van hits als Jolene, 9 to 5, Islands In The Stream en I Will Always Love You.

In Nederland scoort ze haar enige nummer 1 hit in 1983 met You Are. Zover ik weet is dat ook de enige keer dat op TV in Countdown niet de nummer  1 hit wordt gedraaid onder het mom "hebben we geen tijd meer voor". Mijn moeder is daar zeer verbolgen over, en terecht. Het is niet persé mijn favoriete Dolly hit, maar staat dan wel op 1. Flauw om die dan niet te draaien.

Dolly is bijna 60 jaar lang getrouwd met Carl Dean, hij is op 4 maart 2025 overleden. Dolly heeft kort na zijn overlijden als eerbetoon If You Hadn’t Been There opgenomen. En als je nu denkt dat dit dan wel gelijk haar laatste opname zal zijn, niets is minder waar. Dolly heeft het afgelopen jaar nog tijd gevonden voor diverse duetten, onder andere met hairmetal helden Mötley Crue, The Grascals en de Zac Brown Band. Haar meest recente single heet Son Of Jolene met zangeres Belles.

Het paar heeft zelf geen kinderen. Maar samen met haar man heeft Dolly vijf van haar jongere broers en zussen opgevoed. Dat heeft haar bij neefjes en nichtjes de bijnaam Aunt Granny (tante oma) opgeleverd. Miley Cyrus is een petekind van Dolly en blijkt via een betovergrootvader zelfs familie van Dolly te zijn.

In 1967 trekken haar zangkunsten de aandacht van Porter Wagoner, die haar vraagt om bij hem in de Porter Wagoner Show te komen. Hier blijft ze zeven jaar en hun duetten worden beroemd. In 1974 vertrekt ze om zich volledig op haar solocarrière te richten. Over haar vertrek schrijft ze een van haar grootste hits, I Will Always Love You. Op dezelfde dag schrijft ze ook Jolene, best productief dagje dus. In totaal heeft Dolly meer dan 3000 liedjes geschreven.

En uit die dik 3000 liedjes heb ik weer geprobeerd de leukste te selecteren en in een Spotify lijstje te gooien. Zet je het lijstje op alfabetische volgorde, dan kom je gelijk er lekker in met 9 to 5. En hier vind je trouwens een fantastische versie van datzelfde nummer live op Glastonbury, iedereen op het hele veld uit zijn dak. Topwijf. (En jongetje, bedankt voor de tip).

Nog veel meer over Dolly lees je hier.

Ga ervan genieten en RIP Dolly

Details

Geschreven door: Bert

Categorie: Uncategorised

Gepubliceerd: 22 augustus 2026

Hits: 33

En zo is de zomer alweer bijna voorbij.

Ik zit de laatste weken even in een soort tijdmachine waarin mijn eigen vrienden- en kennissenkring een belangrijke rol speelt. 

Het begint met mijn neef Mik. Die is momenteel op interrail reis. Datzelfde heb ik dik 30 jaar geleden ook eens gedaan, toen als uiteindelijk eenmalig avontuur met mijn vriend Sjors. 

Ik leer Sjors kennen als ik in 1989 naar de MEAO Leiden ga na een mislukt 5 VWO jaar. In de klas zitten voormalige middelbare schoolgenoten als Ed Tromp en Jaco Putker. Al snel ontdekken we een gezamenlijke liefde voor muziek en willen samen een band oprichten. Ondergetekende op drums, Ed op gitaar en zang en Jaco - hoe kan het anders met zo'n naam - op bas. Ed zit dan qua smaak in de hoek ZZ Top, The Police en AC/DC, Jaco zit dan meer in de hoek Funkadelic, Frank Zappa en Prince. Ik pas er met mijn muzieksmaak wonderwel precies tussen. Maar de band komt in elk geval nooit van de grond. Als we de MEAO verlaten hebben, verwatert het contact, eerst met Ed, later ook met Jaco.

In diezelfde klas zit Sjors die tijdens mijn spreekbeurt over "de groeiende rol van de oude knar in de popmuziek" (typisch  MEAO onderwerp) met goede inhoudelijke vragen komt. Ah, een andere muzieknerd. Begin van een vriendschap.

We komen vaak bij elkaar over de vloer en op een goed moment ontstaat het plan om een demo radioprogramma te maken in mijn tot studio omgebouwde zolderkamer en die te sturen naar Bram van Splunteren, dan vooral bekend van VPRO programma's als Onrust. Nooit wat op terug gehoord.

In 1991 ga ik met Ed en mijn zus Linda naar Pinkpop. Daar kom ik Sjors tegen met zijn vriendenclub, met daarin onder andere Alfred, Alex en Tom. Sjors en Alfred kennen elkaar al sinds lagere school. Alfred en Alex zitten samen op school waarvan me de naam even is ontschoten. En Alex en Tom kennen elkaar al ongeveer hun hele leven.

In 1992 bezoeken we met die hele club Rock Torhout. Sjors neemt Arjen Grolleman, Roel en Bert mee. Het wordt een wat onstuimig feestje dat qua verhalen elk jaar erna alleen maar legendarischer wordt.

Na Torhout 1992 vertrekken Sjors en ondergetekende op interrail vakantie naar Portugal. We zijn eerst 4 dagen in Parijs inclusief bezoek aan het graf van Jim Morrison op Père-Lachaise. Vervolgens door naar stadscamping Biarritz, in Frans Baskenland, waar binnen 2 uur tijd al mijn geld en reispapieren zijn gestolen. Terug naar Bordeaux om een tijdelijk paspoort aan te vragen bij het Nederlands consulaat. En een hoop andere geregel en gedoe. Rest van de treinreis heb ik afgelegd met losse vervoerbewijzen, want de interrailkaart zit ook bij het gestolen goed.

Eindbestemming is de uiterste zuidwest punt van Europa, Sagres in Portugal. Het urenlang in treinen hangen doet wonderen voor meligheid en zo zijn de typetjes Toos en Toos ontstaan. Losjes gebaseerd op de Dik Voormekaar Show natuurlijk. Het begint steevast met "Toos meid,..." waarna een meestal hilarisch verhaal volgt waarin sherry drinken, een grote liefde voor Herman Emmink en/of Koos Alberts en allerlei andere gekkigheid steevast een plekje vinden.

Ik heb ook een Odyssee reisgids Portugal mee, maar we gebruiken die als gids waar we vooral niet heen willen. Bartho en Leo zijn wat dat betreft een prima baken. De reisgidsen bestaan nog steeds, nu dan ook nog digitaal. Maar eerlijk gezegd, de interesse is dan vooral stranden, eet- en drinktenten, plekken waar je sigaretten kunt kopen en maar bar weinig culturele landmarks.

Een ander belangrijk (en nogal zwaar) item onderweg is de radiocassetterecorder. En de 20 cassettebandjes die ik heb meegenomen, gewikkeld in mijn slaapzak. Eerste levensbehoeften die gek genoeg dan weer niet zijn gestolen.

Alex en Alfred gaan ook samen op vakantie en later zelfs met zijn tweeën wonen in één flat. Bij de entree staat hun geuzennaam op het bordje naast de bel: Van Duin en Van Dusschoten. U ziet wellicht een terugkerend thema.

Het jaar erna gaan Sjors en ik weer op vakantie naar Portugal, dit keer met de auto. Jaap, de vader van Sjors, is kort voor ons vertrek overleden. Dus we reizen met een wat aangepast plan. We nemen Nel, de moeder van Sjors, ook mee op het eerste en het laatste deel van de reis. Zij gaat naar Saint-Jean de Luz, wederom in Frans Baskenland (en geboorteplaats van Maurice Ravel, die van de Bolero). Sjors en ik reizen na die tussenstop door naar Portugal. Onderweg wederom de nodige teepjes mee.

Weer een jaar later gaan Sjors en ik nog een keer op reis, alleen komen we dan niet verder dan Bidart in, je raadt het al, Frans Baskenland.

Dan volgt een aantal jaar zonder gezamenlijke vakanties, maar Sjors en ik maken intussen wel samen radioprogramma's bij de Leidse lokale omroep. Eerst bij de inmiddels gelegaliseerde piratenzender Freewave, later bij Holland Centraal, de directe opvolger ervan. Toos en Toos komen soms nog weleens aanwaaien tijdens onze uitzendingen.

In de zomer van 2000 doen we het nog eens dunnetjes over met wederom een reis met veel muziek, drank (met name port) en Portugese SG sigaretten, dit keer naar Odeceixe in Portugal. Als we dan langs Bidart rijden, zeikt het daar van de regen en is de buitentemperatuur 14 graden, snel door dus. In later jaren zal ik nog vaak naar Bidart en omgeving op vakantie gaan, maar dat is weer een heel ander verhaal. 

Met Alfred speel ik intussen in diverse bandjes, hij op gitaar, ik op drums. Dat contact verwatert nadat hij zijn vrouw Maaike leert kennen bij de voorbereidingen voor een musical waarbij Alfred en ik in de band spelen. Niet op een heel amicale manier komt de vriendschap zo aan een voorlopig eind.

Met Alex, Tom, Roel en Bert en nog een stel andere vrienden bezoek ik nog altijd met enige regelmaat concerten, festivals. En we spelen met een regelmatige onregelmaat bij een van de vrienden thuis een zelf samengestelde popquiz, later omgevormd tot pubquiz, zodat ook andere onderwerpen dan alleen muziek aan de orde komen. 

Een paar weken geleden krijg ik bericht dat Nel na een kort ziekbed is overleden. 92 zomers jong. Op de uitvaart wordt uitgebreid stilgestaan bij de vele vakanties. Er zijn blijkbaar meer foto’s van Nel en familie op vakantie dan thuis. Dat is wel een familietrekje, Sjors/Toos is voor zijn werk vaak op pad in al dan niet ver buitenland en moet elk jaar toch zeker wel één keer naar zijn nieuwe geliefde vakantieland Mexico… Wellicht komt die inspiratie daarvoor nog bij de Zangeres zonder naam vandaan. Toos meid, je weet maar niet...

Alfred is ook aanwezig bij de uitvaart van Nel. Na afloop spreek ik hem, voor het eerst in dik 25 jaar. Blijken we uiteindelijk toch meer gemeen te hebben dan we lang hebben willen toegeven. Alfred is inmiddels kinesioloog geworden, ik heb een (momenteel niet erg actieve) praktijk als shiatsu en sensitherapeut. Sjors is lange tijd vaste klant van mijn dan net opgestarte praktijk. Rond corona komt een beetje de klad erin. 

Sjors maakt naast zijn werk nog altijd radio, tegenwoordig bij Sleutelstad, ook weer in Leiden. Afgelopen jaar presenteert hij met twee collega's de Zonnige 50. Voor de nieuwe editie van die lijst kun je nu nog stemmen. De uitzending ervan staat gepland op 6 september.

Ik heb daarentegen maar eens een Spotify lijstje gemaakt met een selectie van de hits die we onderweg tijdens onze gezamenlijke vakanties hebben gehoord, vanaf cassette of gewoon uit de radio. 92 stuks, precies zo oud als Nel is geworden. Ik vermoed alleen dat er weinig overlap is met de Zonnige 50 van Sleutelstad, laat dat vooral de pret niet drukken.

Deze zomer is dan wel almost gone, maar laten we er nog even van genieten. RIP Nel